پایگاه اطلاع رسانی سازمان جنگل ها، مراتع و آبخیزداری کشور - سیمای جنگل و مرتع استان
 
سیمای جنگل و مرتع استان
 استان کهگیلویه و بویراحمد  دارای 1426300 هکتار منابع ملی بوده که از این سطح 873600 هکتار (53% مساحت کل استان) را جنگل و 552700 (34%مساحت کل استان) را مرتع تشکیل می دهد. با توجه به اینکه جنگلهای زاگرس حدود 40% از کل جنگلهای کشور را تشکیل می دهد سهم استان کهگیلویه و بویراحمد از جنگلهای زاگرس در بین استانهای زاگرسی کشور 20% می باشد که بالاترین سهم و سرانه (6/1 هکتار به ازاء هر نفر) جنگل را دارا می باشد که شامل گونه های بلوط، بنه ، افرا، زبان گنجشک ، زالزالک ، گلابی وحشی و... می باشد. *در بین سطوح جنگلی استان ، 7% جنگل انبوه ،  29 % جنگل نیمه انبوه ، 53% جنگل تنک ، 9% درختچه زار و 2% جنگلهای دست کاشت را شامل می شود در مجموع جنگلهای طبیعی استان دارای 40% فرم دانه زاد و60% فرم شاخه زاد می باشند.ارزش تولید آب جنگل معادل 14 برابر ارزش تولید چوب آن می باشد.
   مرتع استان عملاً 12% مراتع حوزه زاگرس را تشکیل می دهد. در بین سطوح مرتعی استان 30% را مراتع خوب، 30% را مراتع متوسط و 40% را مراتع ضعیف را تشکیل می دهند که کل علوفه تولیدی سطح مراتع استان 540 هزارتن تخمین زده می شود. لذا این میزان علوفه جوابگوی بیش از 900000 واحد دامی نبوده و با توجه به دام موجود دراستان عملاً بیش از دو و نیم برابر ظرفیت مراتع دام مازاد بر ظرفیت از آن تعلیف می نماید.
یکی از مهمترین عملیاتی که در راستای توسعه جنگلهای استان صورت می پذیرد و جنگلکاری با نهال و بذر علی الخصوص بادامکاری در مناطق قشلاقی استان می باشد که در این راستا درشهرستانهای قشلاقی استان از جمله کهگیلویه، چرام، گچساران و بهمئی بالغ بر26400 هکتار بادامکاری انجام شده که از این میزان در سطح 22000 هکتار با مشارکت بهره برداران سامانهای عرفی و در سطح 4400 هکتار آن بصورت طرحهای دولتی اجرا گردیده است (فقط در سال 92 در سطح2300 هکتار مشارکتی و دولتی انجام گرفته).
یکی از شاخص ترین عملیات اجرایی که در سطح مراتع استان و در قالب احیاء و اصلاح مراتع با مشارکت بسیار خوب بهره برداران سامانهای عرفی صورت گرفته است احیاء و توسعه گیاهان صنعتی دارویی از جمله آنغوزه و باریجه می باشد که در این راستا 12000 هکتار از مراتع مناطق ییلاقی در شهرستانهای بویراحمد، دنا، کهگیلویه و چرام به این امر اختصاص پیدا کرده است که درحال حاضر نیز بخشهای زیادی از آن در حال بهره برداری می باشد. با توجه به برآورد کارشناسی از میزان تولید و درآمد متناسب با سطح گونه آنغوزه در هر هکتار با احتساب تولید 80 کیلوگرم در هر هکتار و قیمت واحد 500000 ریال، درآمد ناخالصی معادل 40 میلیون ریال از هر هکتار قابل احتساب می باشد. همچنین با توجه به شرایط آب و هوائی پتانسیل توسعه گیاهان دارویی این طرح تا سطح 250 هزار هکتار قابل توسعه می باشد. در ضمن سایر مزایای اجرای این عملیات به شر ح ذیل است :
1-کاهش تا 60% از جمعیت دامی موجود در مراتع تحت اجرا و برقراری تعادل دام و مرتع
2- تغییر و بهبود شیوه معیشت بهره برداران سامانهای عرفی و افزایش درآمد خانوار تا دو برابر
3- افزایش تولید و بهبود وضعیت پوشش گیاهی مراتع تا دو برابر و حفظ آب و خاک
4-افزایش ظرفیت تفرجگاه تا دو برابر ارزش چوب در جنگلهای صنعتی
با توجه به اینکه عملیات بادامکاری به لحاظ ارزش بسیار بالای میوه بادام در صنایع مختلف و همچنین بصورت آجیلی (بادام شور) در مصرف خانوار روز به روز در بین بهره برداران و جوامع محلی از اهمیت زیادتری برخوردار می گردد. با اجرای این عملیات درختچه ها عملاً از سال ششم به بعد به تولید می رسند و از سال ششم از هر هکتار با احتساب 60 کیلوگرم بذر مبلغی معادل4200000 ریال درآمد داشته و عملاً از سال هفتم به بعد تولید آن اقتصادی می گردد و هزینه های اجرائی را جبران می نماید. که در این سال با تولید متوسط 300 کیلوگرم در هکتار با احتساب هر کیلو 70000 ریال مبلی معادل 21000000 ریال درآمد ناخالص عاید بهره بردار می گردد.
اجرای عملیات بادامکاری دارای محاسن و مزایای زیر است :
1-افزایش تاج و پوشش درختی و درختچه ای به میزان 20% سطوح اجرایی
2-افزایش ذخیره نزولات آسمانی به میزان 50%
3-ایجاد زمینه زادآوری طبیعی در راستای پایداری جنگل
4-ایجاد اشتغال به ازء هر 3 هکتار یک شغل ثابت و مشاغل جانبی متعدد تا 10نفر در ازاء هر هکتار
 علاوه بر تقویت پوشش گیاهی، تغییر سیمای اکولوژیک منطقه حفظ خاک و جلوگیری از فرسایش، و ترسیب کربن ، با ایجاد درآمد اقتصادی، گونه چند منظوره محسوب می شود. علاوه بر این در سایرمناطق مستعد ، اقدام به کاشت گونه های کنار، اکالیپتوس و آکاسیا و افرا، زبان گنجشک و گونه های سوزنی برگ نموده  که سطحی معادل 4 هزار هکتار را شامل می شود و تاثیر بسیاری بر وضعیت خاک ، اقلیم و سیمای اکولوژیک منطقه دارد.
اخیرا، این پروژه در کنترل بیماری خشکیدگی بلوط به عنوان ایجاد جنگلهای جدید در حاشیه کانون بیماری و به عنوان جنگل پیشاهنگ ، مورد اهتمام و توجه قرار گرفته است همچنین در این استان حدود 130 هزار هکتار از اراضی مرتعی مناطق جنوبی شهرستانهای گچساران و بهمئی با توجه به تعریف مناطق بیابانی و شرایط مناطق بیابانی مستعد بیابانی شدن میباشد که هماهنگی های لازم با سازمان متبوع جهت جلوگیری از گسترش این مناطق صورت گرفته و انشاء الله به محض تحقق منابع اعتباری و امکانات لازم در این خصوص اقدامات اجرایی صورت خواهد پذیرفت.   
چاپ | ارسال به ديگران  |